teranex weblog

Today we saw the release of Ubuntu 10.10, codenamed Maverick Meerkat. Because I had some time today I immediately decided to upgrade my laptop. As usual the upgrade succeeded without too much trouble. Clicking a few buttons, letting the computer work for about an hour, reboot, and you are pretty much done.

Except for the few small things which break during upgrade. Out of experience from upgrading previous versions I know there are always a few small things you will have to fix. So here are the steps I did after the upgrade:

• The installer disables all your extra PPA's, so when the upgrade has finished I re-enabled those and ran sudo apt-get update && sudo apt-get upgrade again.
• I quickly discovered that Guake didn't use my nice UTF-8 prompt anymore. This turns out to be a bug in VTE. The TERM variable isn't set correctly when launching Guake, so it acts as a dumb terminal. To fix this I changed the method of launching Guake in my startup script. It used to be guake &, and now it is TERM=xterm guake &. Fixed!
• During installation I saw that the upgraded had decided to remove cups-pdf. Simply reinstalling it with sudo apt-get install cups-pdf fixed this. I don't really know why it was uninstalled in the first place.
• To quickly switch between a one screen and a dual screen configuration I used disper (available from a PPA) on Ubuntu 10.04. Disper doesn't work anymore. However, once you have configured your desired dual screen setup once with the 'Monitors' configuration tool, you can simply open 'Monitors' again and ubuntu will detect the correct screen setup (one or two screens). To setup my correct screen setup I had to open the ATI Catalyst Control Center as root and play a bit with the settings. It was a bit of trial and error, but in the end it turns out support for my setup has improved. With Ubuntu 10.04 I could only select 1440x900 as the largest resolution for my second screen and I had one corner (5 by 5 cm) which was always unusable. Now I can select the correct screen resolution (1680x1050) and it looks awesome.
• Because I did an upgrade, some of my settings were kept. I was still using the default ubuntu 10.04 wallpaper, so I manually changed it to the default 10.10 wallpaper (I always like to use the default wallpapers for a while). I also configured the 'programs font' to use the new Ubuntu font, just to give it a try. At first it looked a bit odd, but after using it for a few hours now, I'm starting to like it.

Apart from these small things I really like Ubuntu 10.10 so far. Certainly the upgraded theme looks really good.

Onder Windows gebruik ik al vrij lang Snarl. Dit is een open source programma om meldingen op het scherm te geven, net zoals Growl onder Mac OS X dat kan doen. Ook Ubuntu heeft hier vanzelfsprekend een equivalent voor. Sinds Ubuntu Jaunty is dit 'notify-osd'. Notify-osd heeft echter als kenmerk dat je niet op de meldingen kan klikken, maar er gewoon doorklikt. Volgens sommigen neemt dit alle functionaliteit weg van meldingen. Ik ben er echter wel fan van omdat ze op die manier enkel hun kerntaak uitvoeren: een melding laten zien. Verder heb je niet het probleem dat de melding soms in de weg staat en je ze moet toeklikken.

Sinds versie 2.2 van Snarl kan je het programma zo instellen dat het vrijwel exact notify-osd nabootst. Hiervoor moet je wel even in de instellingen van het programma prutsen. Zo moet je de positie van de meldingen veranderen, zodat ze rechts bovenaan het scherm komen ipv onderaan. Ook moet je de 'click-through' aanzetten. Dit doe je in de tab 'Apps'. Selecteer de applicatie en notification class waarvoor je de click-through wilt aanzetten, open de tab 'Advanced' en zet 'Show in view-only mode' op Yes. Dit moet je blijkbaar wel voor iedere application en class doen. Hierbij kan je wel 'Use the same settings for all notification classes?' op Yes zodat je het maar eenmaal per applicatie moet aanpassen.

En nu ik toch over meldingen bezig ben: Yip. Als je Firefox gebruikt en vaak web-applicaties gebruikt kan het soms handig zijn als deze ook meldingen kunnen geven. Yip is hiervoor een extensie die perfect samenwerkt met notify-osd op Ubuntu en Snarl onder Windows. De website in kwestie moet deze meldingen wel ondersteunen, of ondersteuning ervoor kan door een userscript toegevoegd worden. Web applicaties die ik geregeld gebruik met ondersteuning voor meldingen zijn Filttr, Meebo en RoundCube (via een userscript).

Nu ik mijn laptop weer aan de praat heb gekregen en zowel m'n desktop PC als m'n laptop Linux draaien heb ik de manier waarop ik deze synchroniseer nog eens herbeken en aangepast. Toen mijn beide PC's windows draaiden maakte ik gebruik van Subversion, om de bestanden op de Desktop en Laptop te synchroniseren. Dit werkte vrijwel perfect om op beide PC's alle betanden te hebben en had als extra voordelen dat er een geschiedenis van wijzigingen werd bijgehouden (zo werkt SVN nu eenmaal) en, omdat de repository bij Dreamhost stond, dat ik ineens een off-site backup had. Er waren ook wel een paar nadelen aan verbonden. Om te synchroniseren moet je op beide PC's een svn commit doen en een svn update, soms meerdere keren als er op de beide pc's wijzigingen waren. Bovendien duurde het even omdat de wijzigingen moesten geuploaded worden naar Dreamhost en gebruikte ik het niet voor echt persoonlijke bestanden (bankafschriften etc) omdat de gegevens bij Dreamhost niet geëncrypteerd waren.

Nu gebruik ik twee aparte tooltjes voor enerzijds de synchronisatie tussen de twee pc's en anderzijds de off-site backup. Voor de backup gebruik ik Duplicity, waar ik niet verder op in ga. Voor de synchronisatie gebruik ik Unison. Unison werkt zowel onder Linux als onder Windows. Onder Ubuntu kan je het installeren (met GUI) door in de terminal sudo apt-get install unison-gtk uit te voeren.

Als je de GUI van Unison voor de eerste keer start wordt je gevraagd welke twee mappen je wil synchroniseren. Deze manier om Unison in te stellen is echter nogal weinig flexibel. Zelf bewerk ik altijd rechtstreeks de .prf bestanden van Unison. Deze zijn te vinden in /home/your-username/.unison/. Deze bestanden kan je in een text-editor zoals Gedit openen en bijmaken, op de pc vanwaaruit je de synchronisatie wil uitvoeren. In mijn geval start ik de synchronisatie altijd vanop de laptop dus het prf bestand staat op de laptop. Een voorbeeld van zo'n bestand ziet er als volgt uit:

1
2
3
4
56
7
8
9
1011
12

# Unison preferences file
root = /media/cryptdata
root = ssh://192.168.1.112//media/DATA/
perms = 0
 ignore = Path data
ignore = Path _ARCHIVE
ignore = Path music
 
ignore = Path lost+foundignore = Path .Trash-*
ignore = Path dev/repos

Zoals je kan zien wordt de locatie /media/cryptdata (op de laptop) gesynchroniseerd met de locatie ssh://192.168.1.112//media/DATA/. Dit is een NTFS partitie die gemount is op /media/DATA op mijn desktop PC, die via OpenSSH bereikbaar is op ons lokale netwerk. Omdat de bestandsrechten op de NTFS partitie anders worden ingesteld dan op de laptop (Ext3) gebruik ik de optie perms = 0 zodat bestandspermissies worden genegeerd. Met de ignore-optie kan je bestanden en paden laten negeren, zoals je in mijn configuratie kan zien. Er zijn nog tal van andere opties die in de manual kan terugvinden.

Een van de eerste programma's die ik onder Ubuntu heb geïnstalleerd sinds ik op GNU/Linux ben overgestapt is Gnome Do. 'Do' is een zogenaamde application launcher, maar kan veel meer dan enkel maar programma's opstarten. Zo kan je bijvoorbeeld snel beginnen chatten met je 'msn-buddies', je del.icio.us-bookmarks doorbladeren, vensters maximalizeren, schijven mounten, noem maar op. Dankzij het plugin systeem van Do is het vrijwel onbeperkt uitbreidbaar.

Do gebruiken is vrij eenvoudig, hoewel het in het begin een beetje wennen is. Om Do te voorschijn te toveren houd je de windows-toets ingedrukt en druk je op de spatiebalk. Vervolgens kan je beginnen typen en zal Do het eerste passende item uit zijn lijst laten zien aan de hand van het correcte icoontje en de naam. Na verloop van tijd leert Do welke items je vaak gebruikt en zal deze een voorkeur geven. Je moet de naam van het item ook niet volledig typen, een stukje, of zelfs enkele lossen letter, zijn voldoende. Als je tijdens het typen even wacht krijg je een lijstje te zien met alle mogelijke items. Je kan ook de optie 'always show results window' aanzetten om dit lijstje steeds te zien, persoonlijk vind ik dat wel handig.

Hier zie je een screenshotje van Do waar ik 'ffw' heb getypt, wat Firefox selecteert. Belangrijk: de screenshots in dit artikel zijn genomen van Do 0.8 alfa, de huidige stabiele versie is 0.6 en ziet er momenteel iets 'afgewerkter' uit.