Een huis kopen, 't is niet gelijk naar den bakker gaan
Sinds vanmiddag zijn Tine en ik de trotse eigenaars van een eigen huis. We hadden nooit gedacht dat we zo snel een huis zouden kopen, we wonen immers nog maar 7 maanden samen. Maar ja, als je een huis tegenkomt dat vrijwel perfect aan je wensen voldoet zijn er eigenlijk niet veel redenen waarom je het aan je neus voorbij zou laten gaan, denk ik.
Het huis is een halfopen bebouwing, met een gezellig, niet al te groot tuintje, een voortuintje, een diepe garage, een grote living, 3 slaapkamers, een kelder en een zolder (met vaste trap, dus binnen 10 a 15 jaar perfect in te richten voor een van ons 'klein mannen', toekomst toekomst ;) ). Gezien de huidige prijzen van de huizen hadden we ook nooit gedacht dat we een huis van die grootte ooit zouden kunnen kopen. De badkamer en keuken zijn wel aan vernieuwing toe (voor binnen een paar jaar) en er ligt geen centrale verwarming. Dat zal waarschijnljk de prijs wel wat naar beneden gehaald hebben.
Vanzelfsprekend was dit voor ons allebei de eerste keer dat we een huis kochten. En er komt toch wel heel wat bij kijken. Zeker omdat we nog niet echt op zoek waren naar een huis en we dus ook nog geen enkele informatie hadden ingewonnen op voorhand. Het heeft ons wel enkele slapeloze nachten bezorgd. Die slapeloze nachten hebben we overigens vooral te danken aan het immo-kantoor, 'Sinjoor Kempen'. Als ik een goede raad mag geven, blijf zover mogelijk uit de buurt van dat kantoor. In de week nadat we onze koopbelofte hebben getekend hebben ze ons verschillende keren op een verschrikkelijk opdringerige wijze gebeld om te horen hoe het zat met onze lening. De dag dat we uiteindelijk onze compromis zouden tekenen gingen ze zelfs zo ver om het tekenen daarvan tot na het weekend te verzetten. Dit omdat dan onze termijn voor het al-dan-niet verkrijgen van de lening verstreken was. Probleem was ook wel dat de termijn waarin, volgens de aankoop-belofte, de compromis moest getekend worden, ook verstreken was.
Nog onprofessioneler was de melding "KLEIN BESCHRIJF!" op hun site. Natuurlijk was het geen klein beschrijf. Al goed wist onze notaris ons dit tijdig te vertellen en hadden we een ruime marge ingerekend tijdens het bieden. Maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen hier toch wel zwaar door in de problemen kunnen komen als blijkt dat ze ineens €10.000 meer op tafel moeten leggen. Toen we de compromis gingen tekenen vroegen we hoe ze aan klein beschrijf kwamen en vertelden ze ons vol overtuiging dat ze dat op het aanslagbiljet van de huidige eigenaar hadden gezien en dat het bedrag lager was dan €700. Natuurlijk is dat bedrag lager dan €700, dat is namelijk het bedrag dat er dient betaald te worden, maar niet het Kadastrale Inkomen. Ik kan niet geloven dat een immo-kantoor zoiets niet weet of kan opzoeken. Als ze zoiets echt niet weten zijn het amateurs. En als ze het wel wisten zijn het gewoon bedriegers. Ach ja, waarschijnlijk zullen alle immo-kantoren zulke praktijken wel toepassen... Bovendien waren we wel de jongste kopers ooit bij Sinjoor Kempen, vandaar waarschijnlijk dat ze nog eens extra wantrouwig waren.
Uiteindelijk zijn we nu dus officiëel eigenaar van ons eigen huisje. Op de sleutel moeten we wel nog drie weken wachten. De huidige eigenaar heeft de sleutel van haar nieuwe woonst pas op 21 mei, en iemand op straat zetten is, in onze ogen, not-done.
Gogol Bordello in 013
Het optreden van Gogol Bordello in 013 vorige maandag was echt schitterend. Gogol Bordello speelt een mengeling van Gypsy muziek en Punk en dat levert best een opwindende sound op, die heel de zaal in beweging kon brengen.
Gogol Bordello is een van de groepen die ik via eMusic heb leren kennen, net als Balkan Beat Box die ik ook zeker eens live wil zien.
Een van de beste liedjes van Super Taranta! - hun nieuwste album - "American wedding", live:
Antwerp 10 Miles
Het heeft me vrij veel moeite gekost en veel zweet, maar het is me toch gelukt om de 10 miles (= 16 kilometer moest je dat niet zo niet weten ;) ) volledig uit te lopen. Toen ik twee jaar geleden met de start-to-run begon had ik echt nooit gedacht dat ik dat ooit zou doen. Zo zie je maar dat het Start-to-run programma echt werk.
Voor volgend jaar moet ik wel onthouden dat ik tijdens het lopen, niet moet drinken, want dat geeft steken in m'n zij tot gevolg... Verder is het ook wel een goed idee om niet meer vlak voor de 10 miles eerst een goede verkoudheid te hebben en nadien op vakantie te gaan. 4 weken bijna niet lopen en dan onmiddellijk de 10 miles lopen voel je toch wel...
Maar ik ben echt blij dat ik het gedaan heb! Lopen door de Kennedytunnel met een massa volk - 15000 man - is echt enorm. De Waaslandtunnel ("konijnenpijp", "ouwentunnel") doorlopen is ook een ervaring, maar vooral dan één van erg lange duur. Want in tegenstelling tot de Kennedytunnel die niet zo heel erg lang is en aan het begin van het parkoers ligt, vormt de Waaslandtunnel de laatste kilometers en is hij ongeveer 2 kilometer lang, waardoor hij oneindig lijkt te duren.
Nog een kiekje. Ik, in m'n flashy-groen t-shirtje, net de Waaslandtunnel overwonnen:
Meer fotos in mijn fotoalbum: Antwerp 10 Miles
Agility
Daarstraks doogemaild gekregen van een collega. Vanop de altdotnet newsgroup:
What is your definition of agile development? Cheers, Greg
The ability to code while bouncing on an exercise ball, Dwight Schrute style.
Right! En zo'n zitbal zit wel heel erg goed ook!
CD's waar ik naar uitkijk
De komende paar weken beloven interessant te worden op muziekgebied. Er zijn immers enkele releases waar ik erg naar uitkijk. Te beginnen met de nieuwe CD van Arsenal, "Lotuk", die morgen uitkomt. Als ik de recensie door De Morgen lees, lijkt het erop dat het een erg goede CD is. De kans dat hij bij ons in de smaak valt is ook nogal erg groot, gezien we hun vorige twee studio-albums - "Oyebo Soul" en "Outsides" - ook al hebben. Van "Oyebo Soul" hebben we zelfs twee exemplaren!
Een andere CD die binnenkort uitkomt is "Third". De derde studio album van Portishead, een erg goede Trip Hop groep uit Groot-Brittannië. Het feit dat ze een nieuw album gaan uitbrengen kwam trouwens erg onverwacht, omdat hun laatste album, "Portishead", dateert van 1997. Op de myspace (juk) pagina van Portishead kan je al één track van het nieuwe album beluisteren, getiteld "machine gun". Toen ik enkele dagen het liedje voor het eerst beluisterde stelde het mij nogal teleur. Nu ben ik het nog eens aan het beluisteren en het zegt mij toch al iets meer, hoewel het toch wel erg anders is dan de oude Portishead. Het doet me ergens terugdenken aan een sketch van Alex Agnew over Industrial (en dat is toch niet zo heel erg positief vrees ik). Ook van Portishead hebben we zowat alle CD's, behalve de singletjes en het vrijwel onvindbare Glory Times. De nieuwe CD komt op 28 april uit.
De derde CD die binnenkort uitkomt, 5 mei om correct te zijn, is "Soul in a picture" van Jef Neve (Trio). Jef Neve is een Belg die enorm knappe piano jazz maakt, hoewel niet iedereen het daarover met me eens zal zijn. Het is nu eenmaal niet echt muziek die je zomaar even als achtergronddeuntje opzet. Misschien heb je trouwens zonder het te beseffen al wel eens muziek van Jef Neve gehoord, want zijn muziek werd ook gebruikt in de film "Dagen zonder lief". En ja, ook van Jef Neve hebben we tot hiertoe alle CD's...
Syndromeda - Mythical Pursuit
Toen we vorige week bij mijn ouders gingen eten kreeg ik van ons vader een exemplaar van zijn nieuwste CD toegestopt - "Mythical Pursuit". Onder de naam Syndromeda maakt hij al verschillende jaren elektronische muziek en heeft ook al een mooie reeks CD's uitgebracht. Vorige week kreeg ik daar dus de recentste van, uitgebracht bij Horizon Music.
A 2008 release from the Belgian synthesist Danny Budts with artwork and PDF strip by Matt Howarth. Sequencer rhythms fused with dark ambient chords may remind some listeners of early-1980s Tangerine Dream.
Ondertussen heb ik de CD al verschillende keren beluisterd en ik vind hem best wel goed. Aan het beschrijven van de stijl ga ik mij niet echt wagen want daar ben ik niet zo'n held in. Als je wilt weten hoe het klinkt beluister je best even de preview stukjes op de webpagina van de CD. Ik moet wel zeggen dat ik verrast was door het derde liedje - "Crossing 2AU", wat helemaal in de richting van stevige dansmuziek gaat. Ik had het niet verwacht en het mocht zeker langer dan 1 minuut 45 duren!
Live Jazz in Bab's Bar
Via gratisinantwerpen.be had ik een paar dagen geleden een gratis Jazz optreden van Aardbeefman gevonden. Sinds ik een paar maanden geleden (nog) meer naar jazz ben beginnen luisteren wil ik ook wel af en toe eens wat live jazz zien. Het optreden ging gisterenavond door in Bab's Bar, een onderdeel van De Kleine Wereld. Een niet al te groot gezellig cafétje op de Vlasmarkt in Antwerpen. Toen we aankwamen waren de muzikanten al druk bezig met hun instrumenten op te stellen om nadien van wal te steken. Het was best wel goed. Sommige stukken hadden heel veel 'swing', terwijl andere stukken wat moeilijker te doorgronden waren, maar ook best goed.
Het was dus een leuk avondje in een leuke omgeving en dat willen we zeker nog eens overdoen. Op die manier leer je ook weeral wat plekjes in 't stad kennen waar je anders niet zou komen. En het klopt inderdaad dat Jazz op CD toch niet helemaal hetzelfde is al live.
Planckendael
Voorbije maandag zijn we nog eens naar Planckendael geweest. We hadden al langer gepland om dit nog eens te doen en het extra dagje verlof leek ons daar erg geschikt voor. Bovendien blijkt de toegang op paasmaandag nog goedkoper te zijn ook dus dat was een meevaller.
Het was verschillende jaren geleden dat ik nog eens in Planckendael was geweest en de herinneringen die ik er nog van had bleken toch niet geheel te kloppen. Eigenlijk zag zowat alles er anders uit dan zoals ik het me kon herinneren. Enkel het Afrika dorp herkende ik nog. In m'n herinneringen was het park ook veel groter... waarschijnlijk was ik nog vrij klein de laatste keer, dan lijkt alles nu eenmaal groter.
Het was een leuke uitstap waarbij we wel een aantal hagelbuien moesten doorstaan. Voordeel daarvan is natuurlijk dat het erg rustig was.
Het pasgeboren neushoorntje hebben we spijtig genoeg niet gezien, maar we zijn dan ook niet binnen gaan kijken bij de neushoorns... (eigenlijk gewoon vergeten...)
El baño del papa
Vrijdag gingen we met Sofie - een medestudent vanop de Russische avondschool - naar 'The banishment' kijken in de Cartoons. Of dat was toch het plan, want blijkbaar was de film naar 18u verschoven in plaats van 20u.
We hebben dan maar een ander filmpje gekozen: "El baño del papa", wat volgens de kassa-dame zoveel betekende als "het toilet voor de paus".
We schrijven 1988. Melo, een klein dorpje in Uruguay aan de Braziliaanse grens, maakt zich op voor de komst van de paus. De dorpelingen weten dat er duizenden hongerige pelgrims voorbij zullen trekken en hopen hiervan de vruchten te kunnen plukken. In tegenstelling tot de andere inwoners zorgt Beto echter niet voor voedsel, souvenirs en drank. Hij hoopt op een andere manier inkomsten te verwerven, namelijk door een WC te installeren, waar de duizenden pelgrims hun behoefte zullen kunnen doen.
We hadden gedacht dat het een relatief luchtige film zou zijn met hier en daar wat humor. Daar hadden we het echter een beetje fout. Het verhaal was inderdaad relatief licht en hier en daar zat er wel wat humor in, maar vooral de miserie van de mensen kwam toch als hoofdthema aan bod. Ook het einde is net iets minder 'happy' dan ik had verwacht. Toch was het geen slechte film.
Colruyt
Sinds ik met Tine samenwoon is de Colruyt een wekelijkse stopplaats om onze inkopen te doen. Niet voor de gezelligheid, wel omdat alles er toch net iets goedkoper is dan in andere supermarkten. Bovendien hebben we toch de indruk dat alles er vrij efficiënt wordt georganiseerd. Donderdag stond ik echter versteld van hun efficiëntie.
Toen Tine en ik zijn gaan samenwonen hebben we een 'samenwoon-kaartje' aangevraagd. Met dit kaartje krijg je, naast een kookboek, 5% korting op 5 rekeningen uit de eerste 6 maanden dat je samenwoont. Omdat de datum van ons kaartje gisteren verstreek en we toch al wisten op welke rekeningen we de korting wilden, vroegen we in Colruyt of we ons kaartje al mochten afgeven. Ik had gedacht dat we dan waarschijnlijk enkele aankoopbons gingen krijgen ter waarde van het bedrag, of dat we enkele weken zouden moeten wachten op waardebons of het bedrag op onze rekening. Tot mijn grote verbazing kregen we echter het bedrag gewoon cash in handen! Dat vind ik nu echt eens efficiënt en klantvriendelijk.