Sinds ik Linux gebruik had ik mij al eens terug op OpenPGP willen toeleggen om het terug te gebruiken, al was het maar om de Ubuntu Code of Conduct te kunnen ondertekenen. Dit leek me dus het perfecte moment om ineens een nieuwe sleutel te genereren die hopelijk toch wel een aantal jaren moet mee kunnen. In het artikel wordt gesuggereerd om een 2048 bits RSA (sign-only) sleutel te maken, maar ik heb ervoor gekozen om maar ineens voor de 4096 bit RSA (sign-only) sleutel te gaan. Daarbij nog een 4096 bit RSA (encryption-only) subkey en een fototje en we zijn gesteld. Mijn nieuwe PGP key heeft als id 610DB834 gekregen.

De gegevens van de oude key:

pub   1024D/8B7B774A 2003-12-03
      Key fingerprint = 97A4 641E AE0A 4068 B78D  F530 1F4E 3017 8B7B 774A
uid                  Jeroen Budts 
uid                  Jeroen Budts 
sub   1024g/20BC0ADF 2003-12-03

De gegevens van de nieuwe key:

pub   4096R/610DB834 2009-05-15
      Key fingerprint = 03E2 547D 5CE5 DEF7 5C85  9280 B990 30C6 610D B834
uid                  Jeroen Budts 
uid                  [jpeg image of size 5067]
sub   4096R/903CE17F 2009-05-15

In het artikel wordt ook beschreven dat je best een ‘transition statement’ schrijft en dit met beide keys ondertekend. Een versie van deze blogpost in pure tekst en ondertekend met beide keys vind je op http://budts.be/jeroen/610DB834-transition.txt.

De publieke sleutel is te vinden op http://budts.be/jeroen/0×610DB834.asc, maar ook op de keyservers van Ubuntu en op mijn Launchpad account.

It’s been quite a job, but there it is: Packt just announced my very first book on their site. It is titled “ASP.NET MVC 1.0 Quickly”, covering all aspects ASP.NET MVC offers in a to-the-point manner with hands-on examples. The book walks through the main concepts of the MVC framework to help existing ASP.NET developers to move on to a higher level. It includes clear instructions and lots of code examples. It takes a simple approach, thereby allowing you to work with all facets of web application development. Some keywords: Model-view-controller, ASP.NET MVC architecture and components, unit testing, mocking, AJAX using MS Ajax and jQuery, reference application and resources.

I always thought, and still think, that writing a book is a massive amount of work. Therefore i really have a lot of respect for people that have the courage to actually write a real book.

In his blogpost Maarten explains why and how he wrote the book. According to his time tracking software, it took him 100 hours to write the book, which is far less than i would expect. On the other side, if you can only use spare time to do the work, it is a lot of time. Maarten also explains that he used Subversion to keep his work versioned and that some people laughed at him for doing so. I don’t think this is such a strange idea. If I ever would write a book (consider the chances small…), I certainly would use Subversion, or a similar tool, to store my work. In fact, when my girlfriend wrote her paper for her last schoolyear I also made her use Subversion to store her word-documents. But i do find it strange that you write a complete book in Word (which is a word processor btw, not a text editor ).

I’m very curious to see and read the book. Btw Maarten, is that your own pair of glasses on the cover? Anyway, Congrats Maarten!

Hoewel ik The Gimp al verschillende jaren op m’n PC heb staan, ken ik er eigenlijk bitter weinig van. Zowat het enige wat ik er tot hiertoe mee deed was het bijsnijden van foto’s en tekeningen. Tot daar mijn kennis… Ik was dus wel geïnteresseerd om eens wat meer te leren over The Gimp en heb de 8 verschillende episodes de voorbije weken doorgenomen. De artikels gaan niet echt diep in op de onderwerpen en raken maar aan een hele kleine fractie van de mogelijkheden van The Gimp maar het is wel een leuke introductie. Zo weet ik nu bijvoorbeeld hoe je één object in een foto zijn kleur kunt laten behouden en al de rest in het zwart/wit zetten. Voor de kenners is dat vanzelfsprekend a piece of cake, maar voor een beginner als mij was het een hele openbaring!

Het resultaat kan je hier zien: . De foto is er overigens eentje dat ik heb getrokken op onze tweede reis naar Rusland in één van de straatjes van het erg mooie Suzdal (Су́здаль). Hier en daar zijn er stukjes van de auto, vooral het wiel, hun kleur kwijt, maar ‘Gimpen’ op een schokkende trein met enkel een touchpad is dan ook niet eenvoudig…

Nu ik deze basis heb doorgenomen ga ik mijn del.icio.us toch nog eens opentrekken en de andere Gimp-cursussen die ik daar al lang geleden heb ingestoken eens doornemen.

Ik weet niet of dit standaard is bij alle touchpad’s en of dit zowel onder Windows werkt of misschien enkel onder Linux/Gnome/Ubuntu… Weet het mij te zeggen of het bij jou werkt als je het eens probeert .

Toen de allereerste beta-versie van Ubuntu uitkwam heb ik me wel eens gewaagd aan het installeren hiervan. Er kwamen toen nogal veel positieve reacties op, dus ik hoopte dat ik hiermee mijn eerste stapjes in de wereld van GNU/Linux zou kunnen zetten. Spijtig genoeg had de setup een nogal fatale uitkomst. Ubuntu kon ik opstarten, maar mijn Windows XP was ‘FUBAR‘ en ik was nog niet klaar om zonder Windows verder te gaan. Toen heb ik Linux dus maar weer aan de kant geschoven. Toen ik een nieuwe laptop kocht heb ik het weer eens geprobeerd met een nieuwere, stabiele Ubuntu, en hoewel dit geen fatale afloop meer had waren er toch nog wel problemen die het werken niet echt praktisch maakten.

In november was ik mijn trage windows XP beu genoeg om nog eens te beslissen om alles te formatteren. Een Windows wordt na verloop van tijd nu eenmaal traag, zeker na 3 jaar gebruik. Toen heb ik eigenlijk hals over kop besloten om er nu eens echt voor te gaan en enkel Linux te installeren. Ik had het vermoeden dat in die 4 jaar Ubuntu wel een pak beter zou geworden zijn. Bovendien is mijn gebruik van Windows-only software de voorbije jaren sterk afgenomen. Toen ik een lijstje maakte van de software die ik nodig heb kwam ik tot de conclusie dat het enige Windows-only programma dat ik nog nodig zou hebben My Phone Explorer was. Volgens het forum van dit programma draait dit via de Windows emulatie layer Wine. Software was dus geen enkele reden meer om niet over te stappen.

En zo begon het Ubuntu avontuur. Ik heb de ISO gedownload, op CD gebrand en de PC hiermee opgestart om al een eerste test te doen via de live CD. Alles leek te werken. Vervolgens heb ik vanuit Windows Ubuntu via Wubi geïnstalleerd. Met Wubi kan je Ubuntu installeren in 1 groot bestand, zonder dat je iets aan je partities moet veranderen. Er wordt ook een entry toegevoegd aan de Windows bootloader. Op deze manier kan je perfect een versie van Ubuntu op je pc installeren, zonder dat je iets aan je partities moet veranderen. Je verliest er alleen een heel klein beetje snelheid mee.

Na een week op deze manier Ubuntu gebruikt te hebben wist ik vrijwel zeker dat ik Windows niet mis. Toen heb ik een backup gemaakt van alle bestanden, mijn primaire partitie verwijderd en terug opnieuw ingedeeld en Ubuntu geïnstalleerd. Vrijwel alles werkte zonder problemen, zelfs mijn CD-brander die Windows plots niet meer wilde kennen. Ik kan alles doen wat ik op mijn pc wil doen, werkt zoals ik het wil, het dagelijks gebruik gaat vlotter en alles ziet er knapper uit (thx to compiz).

Frankenstein Laptop

Na een enkele weken kreeg ik het idee om eens te bekijken hoe moeilijk het zou zijn om een NetBoot op te zetten op mijn pc. De laptop die ik 4 jaar geleden kocht lag immers nog altijd ergens rond te slingeren. De reden hiervoor: een kapotte CD-drive, een gecrashte harde schijf, geen mogelijkheid om van USB te booten en een kostenplaatje van €230 voor de vervanging van de CD-drive. Je mag gerust zijn, voor mij geen Acer meer. De laptop kan echter wel booten van het netwerk. Na een uurtje gepruts met een manual vanop de Ubuntu Help site kreeg ik NetBoot aan de praat. Een kleine test met de laptop toonde aan dat deze effectief de setup van Ubuntu via het netwerk kon starten. Toen ben ik natuurlijk naar de winkel gesneld voor een nieuwe 2.5″ harde schijf van €50. Na een uurtje was de laptop dan ook weer volledig terug onder de levenden, dankzij Ubuntu. Ook op de laptop draait Ubuntu vrijwel perfect. Enkel ACPI is een probleempje, maar dit is makkelijk op te lossen door dit uit te schakelen. Dit doe je door in /boot/grub/menu.lst de kernel parameter acpi=off toe te voegen. Het enige nadeel hiervan is dat je geen Wi-Fi kan gebruiken (wat ik eigenlijk bijna nooit gebruik tegenwoordig) en je kan de status van de batterij niet zien. Daar kan ik wel mee leven als ik mij bedenk dat ik voor €50 terug een werkende laptop heb

BBspot – Microsoft’s AntiSpyware Tool Removes Internet Explorer

UPDATE: oeps in de hoax gelopen…

Een paar dagen geleden kreeg ik het idee om nog eens wat mensen te zoeken om elkaars PGP sleutel te signeren. Alleen zo immers kan het ‘Web of Trust’ uitbreiden. Omdat ik niet onmiddellijk in mijn nabije omgeving iemand ken die PGP gebruikt en waarmee ik dus zou kunnen ’signen’ wil ik het eens op een andere manier proberen: via een online key signing party.

De bedoeling is om op een bepaalde dag en tijdstip samen te komen op een IRC-kanaal, of jabber chatroom, zodat iedereen onderling elkaars sleutel kan signeren. Op die manier kan je nieuwe PGP-gebruikers leren kennen en is het ook makkelijker voor mensen die nog niet veel ervaring hebben met PGP. Natuurlijk kan er tussendoor ook gepraat worden over verschillende onderwerpen zoals encryptie (of iets helemaal anders).

Om de gegevens overzichtelijk bij elkaar te houden heb ik een wiki-pagina gemaakt waar iedereen kan discussi�ren. Hier kan je jezelf ook toevoegen aan de deelnemers-lijst als je aanwezig zal zijn. Momenteel had ik gedacht aan maandag 20 december om 21u00 (UTC+1), via een IRC-kanaal op freenode.net. Ik zou de party momenteel willen richten naar mensen uit Belgi� en Nederland zodat er in het Nederlands kan gecommuniceerd worden.

Commentaren en opmerkingen zijn welkom!

Update: Momenteel staat de party gepland op 6 januari 2005. Meer info vind je op het wiki!

Omdat ik toch graag wat meer met de commando-regel zou willen werken in windows, soms werkt dat gewoon sneller, ging ik op zoek naar een alernatief op SourceForge. Spijtig genoeg kwam ik een beetje van een kale reis terug. De enige echte kandidaat die ik vond was enigma-shell, een cli die volledig geschreven is in Java, maar spijtig genoeg nog in een h��l vroeg stadium verkeerd.

Net toen ik de hoop had opgegeven kwam ik de Console-plugin in jEdit tegen, die ik al h��l lang had ge�nstalleerd vanwege een paar ‘dependancies’ voor andere plugins. Toen ik daar wat mee speelde bleek dit eigenlijk een leuke en handige cli te zijn. Je kan makkelijk alle systeemcommando’s uitvoeren, mappen worden aangevuld door op <TAB> te drukken en je hebt eindelijk eens wat kleur op je scherm . Bovendien zijn er ook enkele ingebouwde commando’s, bijvoorbeeld om de actieve map op een ‘mappenstack’ te zetten. Enkel programma’s zoals vi en lynx geven wat problemen omdat ze de terminalgrootte niet kennen. De Console-plugin is trouwens opgebouwd uit verschillende ’shells’. Zo is er dus de System-shell, waarmee je systeemcommando’s kan uitvoeren, maar ook een BeanShell, waarmee je Java-code kan uitvoeren als was het een scripttaal. Plugins kunnen bovendien nog extra Shell’s toevoegen.

Een ander mogelijk alternatief is natuurlijk Cygwin. Dit is eigenlijk een volledige Linux-omgeving voor Windows, volledig met man-pages bij.

Links een screenshotje van de Console-plugin voor jEdit, en rechts eentje van Cygwin: