<TeRanEX/> weblog v2

Sinds vanmiddag zijn Tine en ik de trotse eigenaars van een eigen huis. We hadden nooit gedacht dat we zo snel een huis zouden kopen, we wonen immers nog maar 7 maanden samen. Maar ja, als je een huis tegenkomt dat vrijwel perfect aan je wensen voldoet zijn er eigenlijk niet veel redenen waarom je het aan je neus voorbij zou laten gaan, denk ik.

Het huis is een halfopen bebouwing, met een gezellig, niet al te groot tuintje, een voortuintje, een diepe garage, een grote living, 3 slaapkamers, een kelder en een zolder (met vaste trap, dus binnen 10 a 15 jaar perfect in te richten voor een van ons ‘klein mannen’, toekomst toekomst ). Gezien de huidige prijzen van de huizen hadden we ook nooit gedacht dat we een huis van die grootte ooit zouden kunnen kopen. De badkamer en keuken zijn wel aan vernieuwing toe (voor binnen een paar jaar) en er ligt geen centrale verwarming. Dat zal waarschijnljk de prijs wel wat naar beneden gehaald hebben.

Vanzelfsprekend was dit voor ons allebei de eerste keer dat we een huis kochten. En er komt toch wel heel wat bij kijken. Zeker omdat we nog niet echt op zoek waren naar een huis en we dus ook nog geen enkele informatie hadden ingewonnen op voorhand. Het heeft ons wel enkele slapeloze nachten bezorgd. Die slapeloze nachten hebben we overigens vooral te danken aan het immo-kantoor, ‘Sinjoor Kempen’. Als ik een goede raad mag geven, blijf zover mogelijk uit de buurt van dat kantoor. In de week nadat we onze koopbelofte hebben getekend hebben ze ons verschillende keren op een verschrikkelijk opdringerige wijze gebeld om te horen hoe het zat met onze lening. De dag dat we uiteindelijk onze compromis zouden tekenen gingen ze zelfs zo ver om het tekenen daarvan tot na het weekend te verzetten. Dit omdat dan onze termijn voor het al-dan-niet verkrijgen van de lening verstreken was. Probleem was ook wel dat de termijn waarin, volgens de aankoop-belofte, de compromis moest getekend worden, ook verstreken was.

Nog onprofessioneler was de melding “KLEIN BESCHRIJF!” op hun site. Natuurlijk was het geen klein beschrijf. Al goed wist onze notaris ons dit tijdig te vertellen en hadden we een ruime marge ingerekend tijdens het bieden. Maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen hier toch wel zwaar door in de problemen kunnen komen als blijkt dat ze ineens €10.000 meer op tafel moeten leggen. Toen we de compromis gingen tekenen vroegen we hoe ze aan klein beschrijf kwamen en vertelden ze ons vol overtuiging dat ze dat op het aanslagbiljet van de huidige eigenaar hadden gezien en dat het bedrag lager was dan €700. Natuurlijk is dat bedrag lager dan €700, dat is namelijk het bedrag dat er dient betaald te worden, maar niet het Kadastrale Inkomen. Ik kan niet geloven dat een immo-kantoor zoiets niet weet of kan opzoeken. Als ze zoiets echt niet weten zijn het amateurs. En als ze het wel wisten zijn het gewoon bedriegers. Ach ja, waarschijnlijk zullen alle immo-kantoren zulke praktijken wel toepassen… Bovendien waren we wel de jongste kopers ooit bij Sinjoor Kempen, vandaar waarschijnlijk dat ze nog eens extra wantrouwig waren.

Uiteindelijk zijn we nu dus officiëel eigenaar van ons eigen huisje. Op de sleutel moeten we wel nog drie weken wachten. De huidige eigenaar heeft de sleutel van haar nieuwe woonst pas op 21 mei, en iemand op straat zetten is, in onze ogen, not-done.

Sinds ik met Tine samenwoon is de Colruyt een wekelijkse stopplaats om onze inkopen te doen. Niet voor de gezelligheid, wel omdat alles er toch net iets goedkoper is dan in andere supermarkten. Bovendien hebben we toch de indruk dat alles er vrij efficiënt wordt georganiseerd. Donderdag stond ik echter versteld van hun efficiëntie.

Toen Tine en ik zijn gaan samenwonen hebben we een ’samenwoon-kaartje’ aangevraagd. Met dit kaartje krijg je, naast een kookboek, 5% korting op 5 rekeningen uit de eerste 6 maanden dat je samenwoont. Omdat de datum van ons kaartje gisteren verstreek en we toch al wisten op welke rekeningen we de korting wilden, vroegen we in Colruyt of we ons kaartje al mochten afgeven. Ik had gedacht dat we dan waarschijnlijk enkele aankoopbons gingen krijgen ter waarde van het bedrag, of dat we enkele weken zouden moeten wachten op waardebons of het bedrag op onze rekening. Tot mijn grote verbazing kregen we echter het bedrag gewoon cash in handen! Dat vind ik nu echt eens efficiënt en klantvriendelijk.

Misschien herinnert u het zich nog wel, twee en een half jaar geleden schreef ik een blog-post met als titel “Nieuwe GSM… T610 of ST55″, waarin ik twijfelde tussen een Sony Ericsson T610 of een Siemens ST55. Uiteindelijk werd het de Sony Ericsson. Een goede keuze zo bleek want ik heb tot anderhalve week geleden erg veel plezier gehad aan de gsm en nooit echt mankementen. Nu ja goed, dat je de SIM-kaart met een stukje tape moet vastplakken kan je als een mankement beschouwen, maar dat is twee minuten werk en dan zit ze muurvast. En het joy-stickje dat héél af en toe wat lastig deed. Verder geen slecht woord over de T610. Zelfs de batterij is na 2,5 jaar nog steeds perfect in orde.

SE K750i

Maar dan zie je als blije Sony Ericsson bezitter natuurlijk ook de nieuwe modellen passeren. En toen ik een half jaar geleden de K750i zag was ik erg onder de indruk. En nu ben ik dus de trotse bezitter van zo’n K750i en is de T610 een plaatske opgeschoven “naar de mama”.

De K750i is een erg logische opvolger voor een T610. De manier van werken is gelijklopend, en duidelijk op verschillende punten verbeterd. Een voorbeeld hiervan zijn geselecteerde items die uit twee regels bestaan, zodat je onmiddellijk extra info krijgt over het geselecteerde item. Bij de verschillende alarmen zie je bijvoorbeeld onmiddellijk of het geselecteerde alarm al dan niet aanstaat en wat de ingestelde tijd is. Bij de T610 moest je hiervoor nog een extra knopje induwen. Ook in het telefoonboek is dit erg handig. Je ziet namelijk de naam en onmiddellijk het standaard nummer, zodat je met één knopje minder duwen kan bellen. Allemaal kleine dingen die het werken met de gsm nog aangenamer maken.

Eén van de grote troeven van de gsm is natuurlijk de 2 megapixel camera. Je kan van een gsm camera natuurlijk (nog?) niet verwachten dat hij dezelfde kwaliteit kan fabriceren als een echt digitaal fototoestel, maar toch maakt deze K750i al erg knappe foto’s voor een gsm-eke. De autofocus-functie zal hier mogelijk ook wel aan bijdragen. De panorama-functie is overigens ook erg knap: maak 3 opeenvolgende foto’s en de gsm zet ze juist (en vrij mooi) aan elkaar.

De andere grote troef van de gsm is ongetwijfeld de ingebouwde mp3-speler, zodat je altijd en overal naar je favoriete muziek kan luisteren zonder nóg een extra apparaatje mee te zeulen. Op de gsm zelf zit 40mb geheugen (waarvan er standaard ongeveer 10mb is gebruikt met voorgeïnstalleerde spullen). De gsm is echter uitgerust met een kaartlezer voor Sony Memory Stick Pro Duo, dus het uitbreiden van geheugen is niet echt een probleem. Zo’n kaartje van 1 gigabyte kost geen €50 en daar krijg je toch al aardig wat muziek op.

De gsm in zijn geheel, zowel aan de buitenkant als de software op de gsm, komt erg afgewerkt over, hoewel de klepjes van de batterij en de cameralens een tikkeltje fragiel aanvoelden in het begin. Dat zal in de toekomst moeten blijken natuurlijk… Het feit dat er een beschermklepje aanwezig is voor de lens is overigens wel positief. Niet enkel de gsm op zich is mooi afgewerkt, in feite zit het gehele pakket mooi in elkaar. Naast de gsm vind je in de doos immers ook nog oortjes (vrij logisch, anders kan je geen muziek luisteren) die ook dienstdoen als headset, een usb kabel om je gsm als usb-stick te gebruiken (na installatie van een driver) en zelfs een Memory Stick Pro Duo van 64Mb. En zelfs een adapater voor die memory stick zodat je hem kan gebruiken in een toestel dat met gewone Memory Sticks werkt. Zeker die laaste 3 zaken zijn onderdelen waar gemakkelijk op bespaard zou kunnen worden zonder dat er al te veel mensen over zouden klagen denk ik. Mooi afgewerkt dus.

Ik heb de gsm nu meer dan een week en ben er tot hier toe erg content van. Het was een erg geslaagde “upgrade” voor m’n T610 . En Bart, ik denk dat je met die K800 niet mis kan gaan, maar die vond ik wat te duur

Enkele fototjes die ik met de gsm heb getrokken vind je in m’n fotoalbum. Er zullen er ongetwijfeld meer volgen.

Een erg lange en uitgebreide review, met erg veel voorbeeld fototjes en fotokes van de menukes vind je hier

Aan iedereen een spetterend 2007 toegewenst!

Het heeft erg lang geduurd voor ik nog eens zin had om nog eens iets te bloggen, maar de voorbije weken begon het toch terug een beetje te kriebelen om nog eens iets te schrijven voor het net. Dat het dan toch nog een paar weken heeft geduurd voor ik me er nu eindelijk nog eens aanzet heeft te maken met commentspam… Een tijd terug had ik comments voor niet-geregistreerde bezoekers op m’n weblog uitgezet. Maar sinds een paar dagen heb ik de optie om als lid te registreren ook uitgezet, omdat er teveel mailbounces kwamen van automatische pogingen tot registraties door spammers.

Nu heb ik de SpamBayes plug-in voor Nucleus geïnstalleerd en kan er terug vrij commentaar gegeven worden. In de hoop dat ik niet meer overspoeld zal worden door comment-spam

Goed, ik ging het dus hebben over 2006

Zoals je kon lezen ben ik sinds Januari samen met Tine (foto, foto). Ik voel met nog steeds heel erg goed bij haar en zie ons samen wel oud worden. En dat is dan ook de hoofdbrok van m’n goede herinneringen aan 2006.

Even weg?

In 2006 ben ik ook, met dank aan Tine, een pak meer op reis geweest dan de voorbije jaren. Het begon met een weekendje ardennen, in de jeugdherg in Malmedy (foto). Vervolgens zijn we met 4 naar Kopenhagen geweest. Da’s best wel een mooie stad. Vanuit Kopenhagen kan je overigens de trein nemen naar Zweden dus daar zijn we ook een dagje geweest (foto, foto, foto, foto)

In de eerste maand van de grote vakantie (die voor mij voor de eerste keer geen grote vakantie was), zijn we enkele keren gaan kamperen. Vele jaren geleden hebben we dat hier thuis wel een paar keer gedaan, maar sindsdien had ik het niet meer gedaan. Met ons tweekes kamperen beviel ons echter best goed, waarop we dan ook meteen onze eigen, lekker grote, tent hebben gekocht met nog wat bijbehorende kampeerspullen. Om er eens een dagje tussen uit te zijn is de Lilse Bergen bijvoorbeeld best een leuke plek. (foto)

Ook Berlijn is aan de beurt geweest. Dit was niet zomaar een ’standaard reisje’. Tine was in Berlijn op ‘Travelling Work Camp’ gedurende 3 weken. Het laatste weekend ben ik dan, samen met haar ouders, naar Berlijn getrokken. Daar hebben we eerst met z’n drietjes de stad bekeken. Zondag hebben we Tine dan opgepikt en zijn we weer naar huis gereden. (foto, foto, foto, foto).

Helemaal op het einde van Augustus was het volgende land aan de beurt: het wondermooie Schotland. Enkele jaren geleden ben ik met mijn ouders twee keer naar Schotland geweest en het is echt de moeite waard. We zijn met het vliegtuig naar Glassgow gevlogen, waar we de bus hebben genomen naar Fort William. Daar hebben we enkele dagen vertoefd en onder andere de hoogste berg van Schotland – de Ben Nevis – beklommen (en drijfnat weer naar beneden gekomen). Vervolgens hebben we enkele dagen Edinburgh bezocht. Nadien was er nog één dagje Glassgow om vandaar het vliegtuig terug te nemen. (foto, foto, foto, foto, foto, foto)

Verder was er ook nog het weekend met het werk (foto), een weekendje ardennen met Tine en gezin, en een weekendje Sunparks (foto).

nooit meer naar school?

Toen ik in 2005 afstudeerde was ik toch blij dat ik nooit meer hoefde te leren voor een exame. Dat dacht ik toch. Begin dit jaar heb ik immers in avondschool nog een cursus ‘datacommunicatie en systeembeheer’ gevolgd aan KdG. Toen de inhoud van de cursus spijtig genoeg tegen sloeg en ik ontdekte dat twee avonden in de week les volgen toch wat veel is had ik niet verwacht dat ik snel nog eens aan een avondcursus zou beginnen. Die veronderstelling was dus volledig verkeerd! Sinds september dit jaar volg ik, je raadt het nooit, een cursus Russisch! Dit doe ik samen met Tine, aan den LBC in Antwerpen en, in tegenstelling tot de vorige avondcursus, bevalt dit me wel. “Russisch??” hoor ik je denken? Tja, Tine was er al mee bezig en het leek me wel leuk en interessant om eens een hele andere taal te leren…

run baby run!

Altijd maar dat zitten achter een computer is natuurlijk niet echt bevorderlijk voor de conditie. Daarom zijn we in september met de start-to-run gestart. Na 10 weken konden we effectief 5 kilometer lopen zonder probleem. Nu lopen we 3 keer per week onze 5 kilometer en wil ik in Maart het vervolg proberen: 10 kilometer. (weeral de goede invloed van Tine )

17920 kilometer file

Een heel interessante ervaring die ik dit jaar had was het werken in Brussel. Ik heb samen met een collega 8 maanden als externen op een project bij PriceWaterhouseCoopers (”péwésé”) gezeten. Het is toch een ervaring om gedurende 8 maanden naar Brussel (Zaventem) te rijden en de echte ochtend- en avondspits mee te maken. Ook het werken in een groot bedrijf was erg leerrijk.

Oh ja de PC doet ook nog mee

Terwijl ik de voorbije jaren thuis vooral in PHP bezig was, is dit nu volledig veranderd naar Ruby. Ruby is echt een erg knappe taal, die zowel qua syntax als structuur enorm goed in elkaar zit. In tegenstelling tot een overgroot deel van de mensen die de dag van vandaag met Ruby starten is dat echter niet vanwege Ruby on Rails, maar wel degelijk om Ruby op zich. Als ik terug wat meer ga bloggen (wie weet) zullen er ongetwijfeld artikels volgen over Ruby-stuff.

Zoals iedereen ondertussen wel heeft moeten ondervinden was 2006 een verschrikkelijk spamjaar. Ik heb me de laatste paar weken wat beziggehouden met het uitbouwen van verschillende manieren om zoveel mogelijk spam onmiddellijk in m’n Junk-folder te krijgen en de laatste dagen lijkt het er op dat dit me momenteel voor 100% is gelukt. Dit dankzij een combinatie van enkele recipes in m’n .procmailrc (die je op Dreamhost gelukkig kan bewerken), virus snaggers en SpamAssassin.

En dan rest er mij enkel nog een welgemeende “tot de volgende”: до встречи

Hier ben ik weer. Ja ik weet dat het lang geleden is dat ik nog eens heb geblogged… Natuurlijk heb ik het voornemen om in de toekomst terug wat meer te bloggen Wat er van komt zullen we nog wel zien…

Goed, ik ging het dus over de server-verhuis hebben. Zoals je al dan niet hebt gemerkt heeft het weblog een tijdje op een subdomein van gluefish.net gedraaid. Dit was omdat ik een tijdje wilde bekijken hoe het weblog en Nucleus het deden op Dreamhost. Sinds het begin, en dat dateert ook alweer van oktober 2003, is dit weblog gehost geweest bij be-hosted. Het laatste anderhalf-jaar is de kwaliteit van be-hosted er echter sterk op achteruit gegaan. In september vorig jaar ben ik om die reden beginnen rondkijken en heb ik een account geopend bij Dreamhost. Niet alleen krijg je er echt erg veel voor je geld, de support is nog super snel ook! En drie weken geleden heb ik dus eindelijk de koe bij de horens gevat en m’n weblog, en alle andere sites die nog bij be-hosted stonden, op tijdelijke subdomeinen gezet bij Dreamhost, om alles nog even te evalueren. Na twee weken leek alles me in orde te zijn en was ik klaar om de nameservers van budts.be te laten veranderen in die van dreamhost zodat budts.be volledig vanuit dreamhost.com beheert kan worden. Dus braafjes een support-ticket geopend bij be-hosted met de vraag om m’n nameservers te wijzigen… paar dagen wachten… nog paar dagen wachten… na 5 dagen nog maar een mailtje sturen ook.. nog een paar dagen wachten… en toen kreeg ik het vanzelfsprekend op mijn systeem en heb ik de registratie van budts.be getransferreerd naar webware.be (op aanraden van bart). Die transfer is nu dus ook in orde en alles staat nu dus bij dreamhost en het zou allemaal weer moeten werken

Na 8 maanden bij Dreamhost te zijn kan ik wel zeggen dat ik er erg tevreden over ben. Je krijgt een zee aan diskspace en bandbreedte, erg veel mogelijkheden (php, cgi, ruby on rails, perl, SSH-access, …), en je kan zelfs zelf software installeren (vb: darcs) en configureren (vb: procmail). Zoals iedere shared host heeft Dreamhost ook zijn mindere puntjes. Hetgene waar je het meest mee rekening moet houden is de beperking op de CPU-tijd die je mag gebruiken, zoals Jef zelf heeft ondervonden. Tot hier toe zit ik echter nog ruim onder de toegelaten tijd. Een ander puntje is het feit dat Dreamhost PHP altijd als CGI draait. Dit heeft het grote voordeel dat PHP onder je eigen username draait, waardoor bijvoorbeeld files met wachtwoorden niet world-readable moeten zijn. Een klein nadeeltje daaraan is dat sommige scriptjes niet correct werken, hoewel dat meestal makkelijk aan te passen is. (een voorbeeldje hiervan zijn scripts die $_SERVER['SCRIPT_NAME'] gebruiken.)

Heb je zelf zin gekregen om Dreamhost eens uit te proberen? Dan kan je de promocode ‘TERANEX’ gebruiken en zou je $60 korting moeten krijgen. (tenzij je voor een maandje “Crazy Domain Insane” opteert dan gaat er $50 af, wat er op neerkomt dat je nog $9.90 moet betalen om het eens te proberen)

Update: Vandaag in de nieuwsbrief gelezen: de CPU restricties zijn er niet meer! Vanzelfsprekend moet je er nog steeds voor zorgen dat je site niet alle server-resources op z’n eentje opgebruikt, maar de harde limiet is dus geschiedenis. Lees er meer over op the unofficial dreamhost blog.

Ja ik weet het, het is erg lang geleden dat ik nog eens iets op m’n blog heb gedumpt. En nu ik al van verschillende trouwe fans reclamaties begin te krijgen dat ik nog eens iets moet schrijven kan ik er niet meer onderuit natuurlijk…

Laatste keer toen ik nog eens iets schreef was ik net enkele dagen samen met Tine. Ondertussen zijn we nog steeds h��l erg gelukkig samen en dat is ook een van de redenen waarom ik sindsdien niet meer heb geblogged. We hebben gewoon erg veel samen gedaan, waaronder enkele fuiven waarop ik me als nooit tevoren heb geaumseerd. Ook het etentje met de vrienden dit weekend was h��l erg gezellig (gelukkig gaan ouders af en toe als eens op vakantie, hehe) en heeft een hele reeks leuke foto’s opgeleverd. Geef nu toe, voor deze foto’s smelt je toch (voor 15 van de 18 dan toch, sorry Maarten )?

Omdat ik samen met Tine soms zo’n overvolle agenda heb zijn we nu MyHomePoint aan het beta-testen zijn, wat ons zeer goed bevalt.

Iets anders wat me de laatste twee maanden een beetje heeft bezig gehouden is Magic The Gathering. Inderdaad het overbekende Card Trading Game, dat geen introductie meer nodig heeft omdat iedereen, behalve ik, het in lang vervlogen tijden al heeft gespeeld. Tegenwoordig is het weer volledig in en ik vind het wel leuk om het af en toe eens in het jeugdhuis te spelen.

De voorbije twee zaterdagen ben ik overigens nog eens naar de koekestad geweest om nog eens wat cd’tjes te kopen. En ik zit weer helemaal in een Hed Kandi-periode. Hed Kandi brengt verzamel cd’s uit met superfijne muziek. Het is allemaal vrij moderne muziek, onderverdeelt in ietsjes afwijkende genres, zoals “Disco Kandi”, “Twisted Disco”, “Disco Heaven”, “Deeper”, “Back To Love”, “Nu Cool”,… De disco-versies bevallen me echt enorm. Ook de mix-cd’s zijn erg leuk (HEDK35 & HEDK50). Dit zijn telkens 3 gemixte cd’s, waarbij ieder schijfje ��n van de genres bevat. Een echte aanrader dus.

Een hele andere reden waarom ik tegenwoordig niet veel ‘actieve’ dingen meer doe op m’n computer, is omdat ik sinds februari bij een klant zit en niet meer op het eigen kantoor van ‘t werk. Nu moet ik dus iedere dag over en ‘t weer naar Brussel (Sint-stevens Woluwe) en dat neemt natuurlijk wat meer tijd in beslag.

En verder ben ik ook bezig geweest om alle verschillende site onderdelen over te zetten naar dreamhost, zodat binnen enkele weken budts.be ook naar daar kan verhuizen.

Zo, dat was lang geleden. Ik beloof dat ik vanaf nu terug wat meer zal bloggen, tenzij ik interessantere zaken te doen heb

Vrijdag avond had ik afgesproken met Michael van 7seconden om samen eens iets te gaan drinken. Het was de eerste keer dat ik een blogger in het echte leven zou ontmoeten dus het was best wel een beetje spannend. Vanaf de eerste onmoeting ging het gesprek echter heel vlot, vermoedelijk omdat Michael erg leuk kan vertellen. Dus Michael, wees gerust, je bent niet teveel aan het woord geweest . Ik moet wel zeggen dat het h��l erg snel kwart voor twee was, het moment waarop we noodgedwongen andere oorden moesten opzoeken.

Wie dacht dat we enkel over geek-stuff hebben gesproken heeft het fout. We hebben echt over uiteenlopende zaken verteld, zoals onze beide jobs en verschillende vakanties die we al hadden gedaan. Hierbij moest ik natuurlijk duimen leggen voor Michael, ik ben immers nog nooit buiten Europa geweest, maar daar zal het leeftijdsverschil ook wel voor iets tussen zitten. Natuurlijk hebben we het ook wel gehad over geek-gerelateerde zaken en bloggen. Dat was ook wel eens een leuke ervaring om over blogs en tools te kunnen babbelen, die je alletwee kent. In het dagelijkse leven ken ik niet echt mensen die gekend zijn in de belgische blogwereld, of bijvoorbeeld del.icio.us gebruiken.

Ook erg interessant was het omdat Michael een Wordpress gebruiker is en ik zelf wat meewerk aan Nucleus. Het is inspirerend om zo eens van een eindgebruiker te kunnen horen waarom hij voor Wordpress kiest en wat er zou moeten/kunnen veranderen aan Nucleus om het aantrekkelijker te maken. Bovendien weet ik eindelijk waar ‘7seconden’ vandaan komt.

En om Michael z’n vraag waar ik m’n nick vandaan heb te beantwoorden: Enkele jaren terug was ik op zoek naar een goede nick en ik had juist een artikel over ‘Gigabyte’ gelezen. Gigabyte was een vrouwelijke hackster. Ik vond het eigenlijk knap gezien om zo’n eenvoudige nick te kiezen, dus begon ik te denken. En na Gigabyte komt nu eenmaal Terabyte. Plagiaat is natuurlijk maar flauw, dus na nog wat verder denken kwam ik erop dat Terabyte hetvolgende (next) zou worden in opslaggrootte, dus Teranext, Teranex, TeRanEX (ik geef het toe, een h���l erg rare hersenkronkel )

En moest je je afvragen waarom ik nu pas schrijf over onze ontmoeting die toch weeral van vrijdag is geleden, ik heb dit weekend mijn computer bijna niet aangeraakt (eigenlijk enkel om iets voor het werk te doen en om dit schrijven). De reden daarvan? Sinds woensdag ben ik terug met iemand samen en we hebben dit weekend verschillende leuke dingen gedaan samen. Zo was er onder andere zaterdag avond de nieuwjaarsreceptie van het werk en hebben we vanmiddag samen een DVD van Kommil Foo gekeken (�cht de moeite waard!). Ik heb me nog nooit zo goed en gemakkelijk bij iemand gevoeld als bij haar.

…zonder dat je het verwacht, kom je iemand tegen, begint het te kriebelen, krijg je een warm gevoel, en dan.. WHAM!… een nieuw hoofdstuk is begonnen. En ik heb zin om te feesten!

Ik wil alvast iedereen een prettig 2006 toewensen!

En voor de ge�nteresseerden: Na met wat vrienden hierthuis heerlijk te gourmetten (het ziet er toch lekker uit), gaan we samen naar de oud-oep-nief fuif. En het lijkt zelfs alsof ik er zin in heb!

Tot volgend jaar en wees voorzichtig!

UPDATE: De foto’kes zijn hier te vinden.