<TeRanEX/> weblog v2

Nu ik mijn laptop weer aan de praat heb gekregen en zowel m’n desktop PC als m’n laptop Linux draaien heb ik de manier waarop ik deze synchroniseer nog eens herbeken en aangepast. Toen mijn beide PC’s windows draaiden maakte ik gebruik van Subversion, om de bestanden op de Desktop en Laptop te synchroniseren. Dit werkte vrijwel perfect om op beide PC’s alle betanden te hebben en had als extra voordelen dat er een geschiedenis van wijzigingen werd bijgehouden (zo werkt SVN nu eenmaal) en, omdat de repository bij Dreamhost stond, dat ik ineens een off-site backup had. Er waren ook wel een paar nadelen aan verbonden. Om te synchroniseren moet je op beide PC’s een svn commit doen en een svn update, soms meerdere keren als er op de beide pc’s wijzigingen waren. Bovendien duurde het even omdat de wijzigingen moesten geuploaded worden naar Dreamhost en gebruikte ik het niet voor echt persoonlijke bestanden (bankafschriften etc) omdat de gegevens bij Dreamhost niet geëncrypteerd waren.

Nu gebruik ik twee aparte tooltjes voor enerzijds de synchronisatie tussen de twee pc’s en anderzijds de off-site backup. Voor de backup gebruik ik Duplicity, waar ik niet verder op in ga. Voor de synchronisatie gebruik ik Unison. Unison werkt zowel onder Linux als onder Windows. Onder Ubuntu kan je het installeren (met GUI) door in de terminal sudo apt-get install unison-gtk uit te voeren.

Als je de GUI van Unison voor de eerste keer start wordt je gevraagd welke twee mappen je wil synchroniseren. Deze manier om Unison in te stellen is echter nogal weinig flexibel. Zelf bewerk ik altijd rechtstreeks de .prf bestanden van Unison. Deze zijn te vinden in /home/your-username/.unison/. Deze bestanden kan je in een text-editor zoals Gedit openen en bijmaken, op de pc vanwaaruit je de synchronisatie wil uitvoeren. In mijn geval start ik de synchronisatie altijd vanop de laptop dus het prf bestand staat op de laptop. Een voorbeeld van zo’n bestand ziet er als volgt uit:

# Unison preferences file
root = /media/cryptdata
root = ssh://192.168.1.112//media/DATA/
perms = 0

ignore = Path data
ignore = Path _ARCHIVE
ignore = Path music

ignore = Path lost+found
ignore = Path .Trash-*
ignore = Path dev/repos

Zoals je kan zien wordt de locatie /media/cryptdata (op de laptop) gesynchroniseerd met de locatie ssh://192.168.1.112//media/DATA/. Dit is een NTFS partitie die gemount is op /media/DATA op mijn desktop PC, die via OpenSSH bereikbaar is op ons lokale netwerk. Omdat de bestandsrechten op de NTFS partitie anders worden ingesteld dan op de laptop (Ext3) gebruik ik de optie perms = 0 zodat bestandspermissies worden genegeerd. Met de ignore-optie kan je bestanden en paden laten negeren, zoals je in mijn configuratie kan zien. Er zijn nog tal van andere opties die in de manual kan terugvinden.

Gisteres las ik op het weblog over Ekeren een interessant artikel: Respect voor de historische grenzen van de stad Antwerpen?. Het artikel behandelt de oorspronkelijke grenzen van Ekeren en hoe Ekeren alsmaar stukjes grond is kwijt geraakt. Zelf heb ik sinds mijn 3 jaar altijd in Ekeren gewoond, tot we vorig jaar een huis kochten. Dat ligt toevallig in de wijk Schoonbroek, waardoor we plots niet meer in Ekeren wonen maar in Antwerpen (3). Wij zijn echter voor zowat alles afhankelijk van Ekeren. De bibliotheek, de winkel, het café en jeugdhuis, … Als mensen mij vragen waar ik woon zeg ik ook altijd Ekeren. Niet omdat ik niet wil zeggen dat ik eigenlijk in Antwerpen woon, maar gewoon omdat dat hetgene is dat er automatisch het eerste uitkomt. Naar mijn gevoel woon ik nog steeds in Ekeren en heb ik niets te maken met ‘t stad. Behalve dan dat ik plots op de luchtbal naar het districtshuis moet (waar de mensen overigens wel erg vriendelijk blijken te zijn). En dat we ook geen uitnodiging meer zullen krijgen voor de lentedrink van Ekeren (hoewel ik daar als ondervoorzitter van het jeugdhuis in Ekeren wel zal binnengeraken ).

Ik vraag me ook af hoe het juist zit als we binnen dit en enkele jaren zouden trouwen. Vermoedelijk moeten we dat dan op het stadhuis gaan doen. Dat zouden we erg spijtig vinden, want het park van Ekeren met het districthuis is zoveel mooier, gezelliger en dichter bij huis, dan het stadhuis waar we ons niet ‘thuis’ voelen.

Ik ben Ekerenaar en daar blijf ik bij

Update: Nog een interessante post over de situatie: De gemeentegrenzen van Ekeren voor en na 1929

Het Full Cirlce Magazine is een online tijdschrift dat iedere maand verschijnt en hoofdzakelijk artikels bevat die iets met Ubuntu te maken hebben. Omdat ik tegenwoordig nogal veel op de trein zit, zo’n 2 uur per dag, heb ik een tijdje terug alle 20 edities die momenteel verschenen zijn op mijn laptop gezet. Op die manier heb ik wat leesvoer op de trein. Vanaf editie 13 staat er een korte cursus in over The Gimp, waar de basis wordt uitgelegd om foto’s te bewerken met The Gimp.

Hoewel ik The Gimp al verschillende jaren op m’n PC heb staan, ken ik er eigenlijk bitter weinig van. Zowat het enige wat ik er tot hiertoe mee deed was het bijsnijden van foto’s en tekeningen. Tot daar mijn kennis… Ik was dus wel geïnteresseerd om eens wat meer te leren over The Gimp en heb de 8 verschillende episodes de voorbije weken doorgenomen. De artikels gaan niet echt diep in op de onderwerpen en raken maar aan een hele kleine fractie van de mogelijkheden van The Gimp maar het is wel een leuke introductie. Zo weet ik nu bijvoorbeeld hoe je één object in een foto zijn kleur kunt laten behouden en al de rest in het zwart/wit zetten. Voor de kenners is dat vanzelfsprekend a piece of cake, maar voor een beginner als mij was het een hele openbaring!

Het resultaat kan je hier zien: . De foto is er overigens eentje dat ik heb getrokken op onze tweede reis naar Rusland in één van de straatjes van het erg mooie Suzdal (Су́здаль). Hier en daar zijn er stukjes van de auto, vooral het wiel, hun kleur kwijt, maar ‘Gimpen’ op een schokkende trein met enkel een touchpad is dan ook niet eenvoudig…

Nu ik deze basis heb doorgenomen ga ik mijn del.icio.us toch nog eens opentrekken en de andere Gimp-cursussen die ik daar al lang geleden heb ingestoken eens doornemen.

Enkele dagen geleden heb ik toevallig een kleine functionaliteit van het touchpad op mijn laptop ontdekt. Zoals iedereen wel weet kan je je muispijl bewegen door je vinger op het touchpad van een laptop te plaatsen en met je vinger te bewegen. Links klikken gaat ook door je vinger even op te heffen en zachtjes op de touchpad te tikken. Wat ik echter niet wist is dat je ook met twee vingers tezamen kan tikken. Dit komt overeen met een middelklik van de muis (=klikken met het scrollwieltje). Ook met drie vingers tikken is mogelijk, wat een rechtse klik geeft.

Ik weet niet of dit standaard is bij alle touchpad’s en of dit zowel onder Windows werkt of misschien enkel onder Linux/Gnome/Ubuntu… Weet het mij te zeggen of het bij jou werkt als je het eens probeert .

Bij legale muziek downloads denken de meeste mensen waarschijnlijk onmiddellijk aan iTunes. Er zijn natuurlijk nog andere online muziek winkels. Zelf gebruik ik sinds januari 2007 eMusic. In tegenstelling tot iTunes, waar je per liedje betaalt, werkt eMusic met een abonnement. Je betaalt per maand een vast bedrag en daarvoor kan je een vast aantal liedjes downloaden. De prijs per liedje hangt af van je abonnement, maar vrijwel altijd onder de €0.50. Zin om zelf eMusic eens te proberen? Laat het mij even weten zodat ik je kan uitnodigen en je 50 gratis liedjes krijgt in plaats van 25!

Mijn eMusic downloads voor januari 2009:

Anne Clark: ‘The Smallest Acts Of Kindness’

Hoe ik hier juist ben opgekomen weet ik niet meer, want het is niet echt het soort muziek waar ik zelf naar op zoek zou gaan. Ik vermoed dat ik ergens iets gelezen heb over Anne Clark en het dan op eMusic heb opgezocht. De muziek bevalt me in ieder geval wel erg. De muziek valt vermoedelijk onder de categorie ’spoken word’, hoewel eMusic het klasseert onder ‘Punk’. Er zitten zowel rustige stukken in als iets heftigere, met veel invloeden van andere genres. Zo kan je er hier en daar wel wat electro en jazz in horen. Een echte aanrader.

eMusic last.fm Wikipedia

Confetti’s: ‘The Sound of C’

Deze single zal ongetwijfeld geen introductie nodig hebben. Op eMusic is het terug te vinden in een album met 10 verschillende versies. Eén versie vind ik wel genoeg, dus heb ik de ‘Original 88 version’ gekozen.

eMusic last.fm Wikipedia

Kenny Werner: ‘Naked in the Cosmos’

Deze CD had ik een paar jaar geleden al eens bij de bibliotheek ontleend. Toen was ik nog maar pas aan mijn ontdekkingstocht door de Jazz-wereld begonnen en vond ik het niet zo goed. Ondertussen is mijn liefde voor Jazz enorm gegroeid en breder geworden. Pianist Kenny Werner speelt samen met het Brussels Jazz Orchestra en dat levert knap werk op.

eMusic last.fm Wikipedia

Scott Hamilton: ‘Nocturnes & Serenades’

De laatste tijd kan ik echt genieten van de rustige en warme klank van saxofoon. Bij dit album kan je, je lekker rustig neerzetten en gewoon genieten van de rustige ontspannende Jazz. De muziek doet mij denken aan ‘Nocturnes’ van bassist Charlie Haden. Niet alleen hebben de twee platen een stuk van de titel gemeen, ook de cover heeft wel wat overeenkomst.

eMusic last.fm Wikipedia

Taraf de Haïdouks: ‘Maskarada’

Taraf de Haïdouks is een groep muzikanten uit Roemenië die vooral Gipsy muziek spelen. Gipsy muziek kan soms vrij chaotisch overkomen en enorm druk zijn. Hier valt dat echter nogal mee. Het is vooral erg vrolijke muziek en is toch weer wat anders dan de Gipsy/Balkan muziek die ik al eerder kocht, zoals Fanfare Ciocarlia.

eMusic last.fm Wikipedia

Ted Nash: ‘Still Evolved’

Ook dit is een Jazz album. Ted Nash speelt saxofoon en wordt in 4 liedjes bijgestaan door Wynton Marsalis op trompet.

eMusic last.fm Wikipedia

Toen we ons huis hebben gekocht had ik al vrij snel het idee om een kleine groententuin te maken. Naast ons huis hebben we een stukje tuin dat niet echt voor iets nuttigs wordt gebruikt, op het padje na. Het lijkt mij dan ook een geschikt plaatsje om eens een groententuin te proberen aanleggen. Een paar dagen geleden las ik op LifeHacker een artikeltje dat voorstelde om nu reeds aan de planning te beginnen. Ik heb het stukje beschikbare grond opgemeten en met behulp van de tuinencyclopedie gekeken welke groenten we willen zetten en hoeveel plaats ze allemaal ongeveer in beslag nemen. De groenten die we gaan proberen zijn een courgette-plant, tomaten, één of twee komkommerplanten, boontjes, uien, aardappelen, enkele chinese kolen, (krul)-sla en wortelen. Hoewel krulsla niet onze favoriete sla-soort is, lijkt het wel een interessante keuze als ik de tuinencyclopedie mag geloven. Het groeit sneller dan andere soorten en je kan het boven de grond afsnijden en weer laten groeien voor nog een krop.

Dit is het plan .

Tips zijn altijd welkom

Een van de eerste programma’s die ik onder Ubuntu heb geïnstalleerd sinds ik op GNU/Linux ben overgestapt is Gnome Do. ‘Do’ is een zogenaamde application launcher, maar kan veel meer dan enkel maar programma’s opstarten. Zo kan je bijvoorbeeld snel beginnen chatten met je ‘msn-buddies’, je del.icio.us-bookmarks doorbladeren, vensters maximalizeren, schijven mounten, noem maar op. Dankzij het plugin systeem van Do is het vrijwel onbeperkt uitbreidbaar.

Do gebruiken is vrij eenvoudig, hoewel het in het begin een beetje wennen is. Om Do te voorschijn te toveren houd je de windows-toets ingedrukt en druk je op de spatiebalk. Vervolgens kan je beginnen typen en zal Do het eerste passende item uit zijn lijst laten zien aan de hand van het correcte icoontje en de naam. Na verloop van tijd leert Do welke items je vaak gebruikt en zal deze een voorkeur geven. Je moet de naam van het item ook niet volledig typen, een stukje, of zelfs enkele lossen letter, zijn voldoende. Als je tijdens het typen even wacht krijg je een lijstje te zien met alle mogelijke items. Je kan ook de optie ‘always show results window’ aanzetten om dit lijstje steeds te zien, persoonlijk vind ik dat wel handig.

Hier zie je een screenshotje van Do waar ik ‘ffw’ heb getypt, wat Firefox selecteert. Belangrijk: de screenshots in dit artikel zijn genomen van Do 0.8 alfa, de huidige stabiele versie is 0.6 en ziet er momenteel iets ‘afgewerkter’ uit.

Read the rest of this entry »

Toen we meer dan 10 jaar geleden een pc in huis haalden draaide deze, vrijwel vanzelfspreken, windows. Windows 95 meer bepaald. Tegen de tijd dat ik een eigen pc kocht waren we al overgestapt op Windows 98 en na enkele jaren heb ik zoals vrijwel iedereen de overstap naar Windows XP gemaakt. Ik ben echter al altijd geïnteresseerd geweest in Linux. Eigenlijk dacht ik er in het ‘windows 98 tijdperk’ al over om Linux op m’n pc te zetten, maar toen leek het allemaal nog heel magisch en moeilijk waardoor het maar bij een idee bleef.

Toen de allereerste beta-versie van Ubuntu uitkwam heb ik me wel eens gewaagd aan het installeren hiervan. Er kwamen toen nogal veel positieve reacties op, dus ik hoopte dat ik hiermee mijn eerste stapjes in de wereld van GNU/Linux zou kunnen zetten. Spijtig genoeg had de setup een nogal fatale uitkomst. Ubuntu kon ik opstarten, maar mijn Windows XP was ‘FUBAR‘ en ik was nog niet klaar om zonder Windows verder te gaan. Toen heb ik Linux dus maar weer aan de kant geschoven. Toen ik een nieuwe laptop kocht heb ik het weer eens geprobeerd met een nieuwere, stabiele Ubuntu, en hoewel dit geen fatale afloop meer had waren er toch nog wel problemen die het werken niet echt praktisch maakten.

In november was ik mijn trage windows XP beu genoeg om nog eens te beslissen om alles te formatteren. Een Windows wordt na verloop van tijd nu eenmaal traag, zeker na 3 jaar gebruik. Toen heb ik eigenlijk hals over kop besloten om er nu eens echt voor te gaan en enkel Linux te installeren. Ik had het vermoeden dat in die 4 jaar Ubuntu wel een pak beter zou geworden zijn. Bovendien is mijn gebruik van Windows-only software de voorbije jaren sterk afgenomen. Toen ik een lijstje maakte van de software die ik nodig heb kwam ik tot de conclusie dat het enige Windows-only programma dat ik nog nodig zou hebben My Phone Explorer was. Volgens het forum van dit programma draait dit via de Windows emulatie layer Wine. Software was dus geen enkele reden meer om niet over te stappen.

Read the rest of this entry »

As you could read in my previous post, I converted my weblog from Nucleus CMS to Wordpress. This article illustrates how I did it.

Import Nucleus content

I started by looking for a converter for Nucleus to Wordpress. I was happy to find one for Wordpress 2.1. Because I wanted to do most of the work while being offline (on the train), I then setup a local environment. This was very easy with XAMPP. After having the Magic LAMP running, I created a local database and imported all my Nucleus tables. Then I installed Wordpress 2.1 in my local environment and started the conversion. It must have been my lucky day, everything seemed to work and my Nucleus content (items, comments, users, trackbacks etc) were imported into Wordpress. After the import i could easily update Wordpress 2.1 to 2.7.

The Theme

The next important step: convert my carefully crafted ( ) Nucleus skin to a Wordpress theme. I thought this would be rather time consuming, but actually it only took me 10 hours (on the train) to completely convert my skin. I started from the default Wordpress theme, which was very helpful to see how everything works. Other details in this step are less important, because they are specific to my theme.

Read the rest of this entry »

Zoals sommige mensen op Facebook al hebben opgemerkt heb ik m’n weblog overgezet van Nucleus CMS naar Wordpress. Eigenlijk ben ik nog volop bezig met het overzetten want er zitten nog een hoop foutjes en ruwe kantjes in. Die worden de komende dagen/weken weggewerkt.

Toen ik 6 jaar geleden met een eigen weblog begon, kwam ik al snel uit bij Nucleus. Er waren toen immers nog niet veel alternatieven. Wordpress bestond al wel, maar was nog heel erg jong. Bovendien was er een vrij levendige community rond Nucleus die het leuk maakte om het project te gebruiken en rond te hangen op de forums. Ik heb toen zelf ook mee aan de core van Nucleus geprogrammeerd. De laatste jaren ben ik echter mijn interesse in PHP verloren, en daarmee ook mijn bijdragen aan Nucleus. Ondertussen is Wordpress enorm gegroeid en heeft ondertussen veel meer features dan Nucleus. Stiekem was ik er al wel een half jaar over aan het nadenken om over te stappen op Wordpress, maar het leek me nogal veel werk.

Nu ik weer iedere dag met de trein naar Brussel spoor en ik mijn laptop een tweede jeugd heb gegeven met Ubuntu heb ik mijn tanden er uiteindelijk dan toch maar ingezet. Het overzetten op zich ging zelfs vlotter dan ik had verwacht. Over de technische kan daarvan schrijf ik later nog een post.

Nu ik Wordpress gebruik plan ik ook enkele kleinere zaken aan te passen. Zo zou ik OpenID en Gravatar willen ondersteunen. Ook plan ik om meer technische zaken in het engels te schrijven. Hierbij zal de tagging feature van Wordpress dan weer handig zijn, omdat ik posts in het nederlands met ‘nl’ kan taggen, en posts in het engels met ‘en’, en je hiervoor dan ook aparte feeds kan opvragen (betere voorstellen altijd welkom ).

Ondertussen staat de trein stil in het station van Berchem en geniet ik verder van ‘If I Should Lose You’ van Hank Mobley. Nog twee haltes, een korte autorit met tussenstop bij de bakker voor worstenbrood, en dan kan ik voor de eerste echte keer op de ‘Publish’-knop van Wordpress klikken…