Gnome Do
Een van de eerste programma's die ik onder Ubuntu heb geïnstalleerd sinds ik op GNU/Linux ben overgestapt is Gnome Do. 'Do' is een zogenaamde application launcher, maar kan veel meer dan enkel maar programma's opstarten. Zo kan je bijvoorbeeld snel beginnen chatten met je 'msn-buddies', je del.icio.us-bookmarks doorbladeren, vensters maximalizeren, schijven mounten, noem maar op. Dankzij het plugin systeem van Do is het vrijwel onbeperkt uitbreidbaar.
Do gebruiken is vrij eenvoudig, hoewel het in het begin een beetje wennen is. Om Do te voorschijn te toveren houd je de windows-toets ingedrukt en druk je op de spatiebalk. Vervolgens kan je beginnen typen en zal Do het eerste passende item uit zijn lijst laten zien aan de hand van het correcte icoontje en de naam. Na verloop van tijd leert Do welke items je vaak gebruikt en zal deze een voorkeur geven. Je moet de naam van het item ook niet volledig typen, een stukje, of zelfs enkele lossen letter, zijn voldoende. Als je tijdens het typen even wacht krijg je een lijstje te zien met alle mogelijke items. Je kan ook de optie 'always show results window' aanzetten om dit lijstje steeds te zien, persoonlijk vind ik dat wel handig.
Hier zie je een screenshotje van Do waar ik 'ffw' heb getypt, wat Firefox selecteert. Belangrijk: de screenshots in dit artikel zijn genomen van Do 0.8 alfa, de huidige stabiele versie is 0.6 en ziet er momenteel iets 'afgewerkter' uit. 
Ubuntu
Toen we meer dan 10 jaar geleden een pc in huis haalden draaide deze, vrijwel vanzelfspreken, windows. Windows 95 meer bepaald. Tegen de tijd dat ik een eigen pc kocht waren we al overgestapt op Windows 98 en na enkele jaren heb ik zoals vrijwel iedereen de overstap naar Windows XP gemaakt. Ik ben echter al altijd geïnteresseerd geweest in Linux. Eigenlijk dacht ik er in het 'windows 98 tijdperk' al over om Linux op m'n pc te zetten, maar toen leek het allemaal nog heel magisch en moeilijk waardoor het maar bij een idee bleef.
Toen de allereerste beta-versie van Ubuntu uitkwam heb ik me wel eens gewaagd aan het installeren hiervan. Er kwamen toen nogal veel positieve reacties op, dus ik hoopte dat ik hiermee mijn eerste stapjes in de wereld van GNU/Linux zou kunnen zetten. Spijtig genoeg had de setup een nogal fatale uitkomst. Ubuntu kon ik opstarten, maar mijn Windows XP was 'FUBAR' en ik was nog niet klaar om zonder Windows verder te gaan. Toen heb ik Linux dus maar weer aan de kant geschoven. Toen ik een nieuwe laptop kocht heb ik het weer eens geprobeerd met een nieuwere, stabiele Ubuntu, en hoewel dit geen fatale afloop meer had waren er toch nog wel problemen die het werken niet echt praktisch maakten.
In november was ik mijn trage windows XP beu genoeg om nog eens te beslissen om alles te formatteren. Een Windows wordt na verloop van tijd nu eenmaal traag, zeker na 3 jaar gebruik. Toen heb ik eigenlijk hals over kop besloten om er nu eens echt voor te gaan en enkel Linux te installeren. Ik had het vermoeden dat in die 4 jaar Ubuntu wel een pak beter zou geworden zijn. Bovendien is mijn gebruik van Windows-only software de voorbije jaren sterk afgenomen. Toen ik een lijstje maakte van de software die ik nodig heb kwam ik tot de conclusie dat het enige Windows-only programma dat ik nog nodig zou hebben My Phone Explorer was. Volgens het forum van dit programma draait dit via de Windows emulatie layer Wine. Software was dus geen enkele reden meer om niet over te stappen.
Convert a Nucleus blog to Wordpress
As you could read in my previous post, I converted my weblog from Nucleus CMS to Wordpress. This article illustrates how I did it.
Import Nucleus content
I started by looking for a converter for Nucleus to Wordpress. I was happy to find one for Wordpress 2.1. Because I wanted to do most of the work while being offline (on the train), I then setup a local environment. This was very easy with XAMPP. After having the Magic LAMP running, I created a local database and imported all my Nucleus tables. Then I installed Wordpress 2.1 in my local environment and started the conversion. It must have been my lucky day, everything seemed to work and my Nucleus content (items, comments, users, trackbacks etc) were imported into Wordpress. After the import i could easily update Wordpress 2.1 to 2.7.
The Theme
The next important step: convert my carefully crafted ( ;-) ) Nucleus skin to a Wordpress theme. I thought this would be rather time consuming, but actually it only took me 10 hours (on the train) to completely convert my skin. I started from the default Wordpress theme, which was very helpful to see how everything works. Other details in this step are less important, because they are specific to my theme.
Weblog op Wordpress
Zoals sommige mensen op Facebook al hebben opgemerkt heb ik m'n weblog overgezet van Nucleus CMS naar Wordpress. Eigenlijk ben ik nog volop bezig met het overzetten want er zitten nog een hoop foutjes en ruwe kantjes in. Die worden de komende dagen/weken weggewerkt.
Toen ik 6 jaar geleden met een eigen weblog begon, kwam ik al snel uit bij Nucleus. Er waren toen immers nog niet veel alternatieven. Wordpress bestond al wel, maar was nog heel erg jong. Bovendien was er een vrij levendige community rond Nucleus die het leuk maakte om het project te gebruiken en rond te hangen op de forums. Ik heb toen zelf ook mee aan de core van Nucleus geprogrammeerd. De laatste jaren ben ik echter mijn interesse in PHP verloren, en daarmee ook mijn bijdragen aan Nucleus. Ondertussen is Wordpress enorm gegroeid en heeft ondertussen veel meer features dan Nucleus. Stiekem was ik er al wel een half jaar over aan het nadenken om over te stappen op Wordpress, maar het leek me nogal veel werk.
Nu ik weer iedere dag met de trein naar Brussel spoor en ik mijn laptop een tweede jeugd heb gegeven met Ubuntu heb ik mijn tanden er uiteindelijk dan toch maar ingezet. Het overzetten op zich ging zelfs vlotter dan ik had verwacht. Over de technische kan daarvan schrijf ik later nog een post.
Nu ik Wordpress gebruik plan ik ook enkele kleinere zaken aan te passen. Zo zou ik OpenID en Gravatar willen ondersteunen. Ook plan ik om meer technische zaken in het engels te schrijven. Hierbij zal de tagging feature van Wordpress dan weer handig zijn, omdat ik posts in het nederlands met 'nl' kan taggen, en posts in het engels met 'en', en je hiervoor dan ook aparte feeds kan opvragen (betere voorstellen altijd welkom :) ).
Ondertussen staat de trein stil in het station van Berchem en geniet ik verder van 'If I Should Lose You' van Hank Mobley. Nog twee haltes, een korte autorit met tussenstop bij de bakker voor worstenbrood, en dan kan ik voor de eerste echte keer op de 'Publish'-knop van Wordpress klikken...
test post
dit is een test post: é ï /sɨˈrɪlɪk/; К Л М Н Ѯ О П Ч
touch
Een huis kopen, 't is niet gelijk naar den bakker gaan
Sinds vanmiddag zijn Tine en ik de trotse eigenaars van een eigen huis. We hadden nooit gedacht dat we zo snel een huis zouden kopen, we wonen immers nog maar 7 maanden samen. Maar ja, als je een huis tegenkomt dat vrijwel perfect aan je wensen voldoet zijn er eigenlijk niet veel redenen waarom je het aan je neus voorbij zou laten gaan, denk ik.
Het huis is een halfopen bebouwing, met een gezellig, niet al te groot tuintje, een voortuintje, een diepe garage, een grote living, 3 slaapkamers, een kelder en een zolder (met vaste trap, dus binnen 10 a 15 jaar perfect in te richten voor een van ons 'klein mannen', toekomst toekomst ;) ). Gezien de huidige prijzen van de huizen hadden we ook nooit gedacht dat we een huis van die grootte ooit zouden kunnen kopen. De badkamer en keuken zijn wel aan vernieuwing toe (voor binnen een paar jaar) en er ligt geen centrale verwarming. Dat zal waarschijnljk de prijs wel wat naar beneden gehaald hebben.
Vanzelfsprekend was dit voor ons allebei de eerste keer dat we een huis kochten. En er komt toch wel heel wat bij kijken. Zeker omdat we nog niet echt op zoek waren naar een huis en we dus ook nog geen enkele informatie hadden ingewonnen op voorhand. Het heeft ons wel enkele slapeloze nachten bezorgd. Die slapeloze nachten hebben we overigens vooral te danken aan het immo-kantoor, 'Sinjoor Kempen'. Als ik een goede raad mag geven, blijf zover mogelijk uit de buurt van dat kantoor. In de week nadat we onze koopbelofte hebben getekend hebben ze ons verschillende keren op een verschrikkelijk opdringerige wijze gebeld om te horen hoe het zat met onze lening. De dag dat we uiteindelijk onze compromis zouden tekenen gingen ze zelfs zo ver om het tekenen daarvan tot na het weekend te verzetten. Dit omdat dan onze termijn voor het al-dan-niet verkrijgen van de lening verstreken was. Probleem was ook wel dat de termijn waarin, volgens de aankoop-belofte, de compromis moest getekend worden, ook verstreken was.
Nog onprofessioneler was de melding "KLEIN BESCHRIJF!" op hun site. Natuurlijk was het geen klein beschrijf. Al goed wist onze notaris ons dit tijdig te vertellen en hadden we een ruime marge ingerekend tijdens het bieden. Maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen hier toch wel zwaar door in de problemen kunnen komen als blijkt dat ze ineens €10.000 meer op tafel moeten leggen. Toen we de compromis gingen tekenen vroegen we hoe ze aan klein beschrijf kwamen en vertelden ze ons vol overtuiging dat ze dat op het aanslagbiljet van de huidige eigenaar hadden gezien en dat het bedrag lager was dan €700. Natuurlijk is dat bedrag lager dan €700, dat is namelijk het bedrag dat er dient betaald te worden, maar niet het Kadastrale Inkomen. Ik kan niet geloven dat een immo-kantoor zoiets niet weet of kan opzoeken. Als ze zoiets echt niet weten zijn het amateurs. En als ze het wel wisten zijn het gewoon bedriegers. Ach ja, waarschijnlijk zullen alle immo-kantoren zulke praktijken wel toepassen... Bovendien waren we wel de jongste kopers ooit bij Sinjoor Kempen, vandaar waarschijnlijk dat ze nog eens extra wantrouwig waren.
Uiteindelijk zijn we nu dus officiëel eigenaar van ons eigen huisje. Op de sleutel moeten we wel nog drie weken wachten. De huidige eigenaar heeft de sleutel van haar nieuwe woonst pas op 21 mei, en iemand op straat zetten is, in onze ogen, not-done.
Gogol Bordello in 013
Het optreden van Gogol Bordello in 013 vorige maandag was echt schitterend. Gogol Bordello speelt een mengeling van Gypsy muziek en Punk en dat levert best een opwindende sound op, die heel de zaal in beweging kon brengen.
Gogol Bordello is een van de groepen die ik via eMusic heb leren kennen, net als Balkan Beat Box die ik ook zeker eens live wil zien.
Een van de beste liedjes van Super Taranta! - hun nieuwste album - "American wedding", live:
Antwerp 10 Miles
Het heeft me vrij veel moeite gekost en veel zweet, maar het is me toch gelukt om de 10 miles (= 16 kilometer moest je dat niet zo niet weten ;) ) volledig uit te lopen. Toen ik twee jaar geleden met de start-to-run begon had ik echt nooit gedacht dat ik dat ooit zou doen. Zo zie je maar dat het Start-to-run programma echt werk.
Voor volgend jaar moet ik wel onthouden dat ik tijdens het lopen, niet moet drinken, want dat geeft steken in m'n zij tot gevolg... Verder is het ook wel een goed idee om niet meer vlak voor de 10 miles eerst een goede verkoudheid te hebben en nadien op vakantie te gaan. 4 weken bijna niet lopen en dan onmiddellijk de 10 miles lopen voel je toch wel...
Maar ik ben echt blij dat ik het gedaan heb! Lopen door de Kennedytunnel met een massa volk - 15000 man - is echt enorm. De Waaslandtunnel ("konijnenpijp", "ouwentunnel") doorlopen is ook een ervaring, maar vooral dan één van erg lange duur. Want in tegenstelling tot de Kennedytunnel die niet zo heel erg lang is en aan het begin van het parkoers ligt, vormt de Waaslandtunnel de laatste kilometers en is hij ongeveer 2 kilometer lang, waardoor hij oneindig lijkt te duren.
Nog een kiekje. Ik, in m'n flashy-groen t-shirtje, net de Waaslandtunnel overwonnen:
Meer fotos in mijn fotoalbum: Antwerp 10 Miles
Agility
Daarstraks doogemaild gekregen van een collega. Vanop de altdotnet newsgroup:
What is your definition of agile development? Cheers, Greg
The ability to code while bouncing on an exercise ball, Dwight Schrute style.
Right! En zo'n zitbal zit wel heel erg goed ook!
CD's waar ik naar uitkijk
De komende paar weken beloven interessant te worden op muziekgebied. Er zijn immers enkele releases waar ik erg naar uitkijk. Te beginnen met de nieuwe CD van Arsenal, "Lotuk", die morgen uitkomt. Als ik de recensie door De Morgen lees, lijkt het erop dat het een erg goede CD is. De kans dat hij bij ons in de smaak valt is ook nogal erg groot, gezien we hun vorige twee studio-albums - "Oyebo Soul" en "Outsides" - ook al hebben. Van "Oyebo Soul" hebben we zelfs twee exemplaren!
Een andere CD die binnenkort uitkomt is "Third". De derde studio album van Portishead, een erg goede Trip Hop groep uit Groot-Brittannië. Het feit dat ze een nieuw album gaan uitbrengen kwam trouwens erg onverwacht, omdat hun laatste album, "Portishead", dateert van 1997. Op de myspace (juk) pagina van Portishead kan je al één track van het nieuwe album beluisteren, getiteld "machine gun". Toen ik enkele dagen het liedje voor het eerst beluisterde stelde het mij nogal teleur. Nu ben ik het nog eens aan het beluisteren en het zegt mij toch al iets meer, hoewel het toch wel erg anders is dan de oude Portishead. Het doet me ergens terugdenken aan een sketch van Alex Agnew over Industrial (en dat is toch niet zo heel erg positief vrees ik). Ook van Portishead hebben we zowat alle CD's, behalve de singletjes en het vrijwel onvindbare Glory Times. De nieuwe CD komt op 28 april uit.
De derde CD die binnenkort uitkomt, 5 mei om correct te zijn, is "Soul in a picture" van Jef Neve (Trio). Jef Neve is een Belg die enorm knappe piano jazz maakt, hoewel niet iedereen het daarover met me eens zal zijn. Het is nu eenmaal niet echt muziek die je zomaar even als achtergronddeuntje opzet. Misschien heb je trouwens zonder het te beseffen al wel eens muziek van Jef Neve gehoord, want zijn muziek werd ook gebruikt in de film "Dagen zonder lief". En ja, ook van Jef Neve hebben we tot hiertoe alle CD's...
